Gummare meer/Asayita

Gummare lake,

Het Gummare meer is een van de meren waar de rivier de Awash zijn water achterlaat voordat hij volledig verdwijnt in het woestijnzand.

Gummare

Een eenzame dromedaris  aan het meer

Gummare.

Er heerst een bijzondere sfeer; ongerept, doodstil/alleen natuurgeluiden, dood lijkende bomen, veel vogels en enorm veel krokodillen zelfs een kolonie bavianen liet zich zien. Daarnaast in onze nabijheid een politieman en een gids (verplicht) beiden met een kalasjnikov aan de schouder.

Gumare lake..

Ontelbare krokodillen wachten op een lekker hapje

Gummare.

Vele vogels o.a. de prachtige vogel Mycteria ibis /Afrikaanse nimmerzat. Een waadvogel uit de familie van de ooievaars

kroko

Even in de zon om vervolgens weer snel in het water te verdwijnen

Asayita

Asayita, een stadje gelegen in de Afar-regio, ligt aan de oever van de Awash.  Het is een eenvoudige, ongerepte plaats. Voor 2007 was het de hoofdstad van het Afar-gebied. Semera heeft deze functie overgenomen. 

De streek is schitterend. Van hieruit zijn de meren te bezoeken waar de Awash zijn water achterlaat voordat hij in het woestijnzand verdwijnt.

Assita

Onze slaapplaats in Asayita

Assita;

Buiten slapen kan ook!

Assita..

Douche en toilet, zien er redelijk uit zolang je buiten het gebouwtje blijft!!!

Ontmoeting bij de Tis Isat, waterval van de Blauwe Nijl

Als je aan een kind in Ethiopië vraagt wat hij/zij later wil worden dan hoor je steevast ‘teacher’ of ‘doctor’. Zo ook Martha. We hebben Martha in 2009. voor het eerst ontmoet. Gezellig en vooral serieus met haar gepraat over werkelijk van alles en nog wat. Ze was erg nieuwsgierig hoe alles in Nederland ging. We hebben het zelfs over de Nederlandse koeien gehad die in de wei lopen, altijd voedsel hebben en iedere dag gemolken worden. Ze bleef maar met haar hoofd schudden, dat zoiets bestond. Toen Lou vroeg aan haar wat ze later wilde worden kwam het antwoord snel ‘Teacher’. ‘Ik wil dat de kinderen goed onderwijs krijgen kwam er nog ernstig achteraan. ‘Goed plan’  gaf Lou als reactie. Weet je als je nu je studie voltooid hebt lijkt het je dan niet leuk om te reizen en te kijken hoe het in andere landen toegaat? Het bleef een lange tijd stil en toen kwam er een wijs antwoord: ‘Ik denk dat reizen leuk is maar ik kies om direct te gaan lesgeven; dat is veel belangrijker’! 

In 2014 zochten we haar opnieuw op met de foto’s van 2009.  Ze was verrast over haar portret maar de foto waar ze helemaal op staat vond ze qoshasha, vies, lelijk. Waarom vroegen wij. Het ging voornamelijk over de  jurk; qemies yellum teroeno. De jurk was niet goed! We hebben opnieuw met haar gepraat, nog net zo wijs als toen al was haar beroepskeuze wel veranderd, ze wilde nu doctor worden.  

Martha

Het groepje kinderen waar mee ze op stap was wilde graag op de foto, oké, kan geregeld worden. Martha bleef zichzelf bewonderen op de foto en haar hoofd schudden over de jurk.

Het bad van Makeda (Sheba)

Aksum.Het bad van Makeda, ook wel het waterbekken van Mayshum genoemd, ligt aan de noordoostelijke kant van Aksum. Over het bekken dat in de loop der tijd werd aangepast, is veel onduidelijkheid. Het is, zo wordt verteld, in 1927 vergroot en verstevigd. De archeologen zijn het er wel over eens dat het in het begin van de Semitische kolonisatie is uitgehakt, maar dat het gefungeerd zou hebben als het bad van Sheba wordt betwijfeld. Het water heeft aan de oppervlakte een dikke, vieze, groene laag. Toch worden hier kruiken en jerrycans gevuld met water. Tijdens het Timkat-feest speelt het bad een belangrijke rol. Priesters, pelgrims en gelovigen herdenken dan gezamenlijk de doop van Jezus in de Jordaan. Foto: ©Lou Andreoli

Het paleis van Makeda (Sheba)

Aksum

Aan de rand van de stad Aksum ligt het paleis van Sheba. De ruïne van het paleis bestaat uit een stenen fundering met de resten van de troonzaal, ruimten voor het personeel, een oven van baksteen en een kunstig afwateringssysteem. Archeologische onderzoeken hebben aangetoond en bevestigd dat dit niet het paleis van Sheba kan zijn geweest. De Ethiopiërs houden zich aan eerdere bevindingen en geloven dat Makeda hier heeft gewoond. Foto: ©Lou Andreoli 

Bet Ghiorghis ( Huis van Sint-Joris)

Bet Ghiorghis is de bekendste kerk van Ethiopië. Het ligt ten zuidwesten van het stadje Lalibela, en maakt onderdeel uit van de rots-kerken van Lalibela. De kruisvormige kerk is in haar geheel uitgehakt uit het omringende gesteente en ligt diep verzonken in de bodem. Het dak, een geliefd foto-object, is versierd met drie in elkaar passende Griekse kruisen.

Volgens de legende waren alle kerken al klaar toen Sint-Joris in volle wapenuitrusting, gezeten op een witte hengst, aan koning Lalibela verscheen en hem attent maakte op het feit dat hij vergeten had een huis voor hem te bouwen. Lalibela zette direct zijn inmiddels zeer ervaren werklieden, geassisteerd door een leger engelen, weer aan het werk om voor Sint-Joris alsnog een kerk te bouwen. Het werd de mooiste en meest gefotografeerde kerk van Lalibela. Foto’s:©Lou Andreoli

St.Joris..

Het dalende pad aan de oostkant leidt naar de ingang.

Kebran-Gabriel kerk (Tanameer)

De boot meert af aan de steiger van het eiland Kebran. De mannen gaan de Kebran-Gabrielkerk bezoeken. Ik ben niet welkom, de kerk is niet toegankelijk voor vrouwen.

De mannen lopen een minuut of tien door een dichtbegroeid bos. Eenmaal bij de kerk die gewijd is aan Gabriel, maken ze een praatje met enkele monniken en krijgen ze een stukje brood dat net gebakken is. De kerk wordt bekeken en ze mogen een blik werpen op alle kostbare dingen die de kerk rijk is

Volgens de legende is de kerk gesticht door Abuna Za Johannes uit Shoa: Op een dag toen hij uit Gondar kwam werd hij door de duisternis overvallen. Een arme visser bood hem onderdak in zijn hut. Toen de heilige de hut binnenliep, voltrok zich een wonder; langzaam vulde de hut zich met voedsel en de lege netten zaten ineens vol vis. De volgende dag wilde de heilige het eiland aan de overkant bezoeken. Ze vertrokken in een papyrusboot. Halverwege stapte de heilige, tot verbijstering van de anderen, de boot uit en vloog over het water naar het eiland. De eilandbewoners kwamen hem tegemoet en vertelden dat er op het eiland een wrede slangen-God woonde aan wie zij mensen moesten offeren. ‘Jesus Christus, is jullie God’ zei Abuna Za Johannes. ‘Hoe kunnen wij dat nu weten’ zeiden de bewoners. ‘Geef ons een bewijs dat Jezus onze God is’. De heilige doodde het monster door het met zijn handkruis aan te raken. Daarna liet hij op het eiland een kerk voor de mannen bouwen, later bouwde hij een kerk voor vrouwen op een naast gelegen eiland. Foto’s:©Lou Andreoli

Tisoha Dildil (Bahir Dar)

De oude stenen brug, Tisoha Dildil, overspant de nauwe kloof waardoor de Blauwe Nijl naar het zuiden stroomt. Hij is gebouwd in opdracht van de Portugezen (1619/1620), in de tijd van keizer Susneyos. Het was de eerste brug, in Ethiopië, die de oevers van de Blauwe Nijl met elkaar verbond.

brug

De oude brug brengt je naar Tis Isat, de prachtige waterval van de Blauwe Nijl. Het meisje, een van de vele kinderen, die kalebassen, mandjes en andere frutseltjes te koop aan bieden, wilde wel even poseren. Foto’s:©Lou Andreoli

Eiland Narga (Tanameer)

Onze boot legt aan op het eilandje Narga, ten zuidwesten van het eiland Dek. We lopen via een smal pad naar de Narga Selassiekerk.  De naam van de kerk betekent ‘Rustplaats van de Drie-eenheid’.

Volgens de legende heeft koningin Mentwab de plek uitgekozen waar de kerk is gebouwd.Tijdens een reis nam ze even rust; zittend tegen een boom viel ze in slaap. Ze kreeg in haar droom de opdracht van God om op deze plek een kerk te bouwen. Toen ze wakker werd, riep ze: ‘Narga’ (laten wij bouwen). Zij liet alle bouwmaterialen vanuit Gondar hier naartoe brengen..Het verhaal gaat verder dat de deur van de kerk gemaakt is van de boom waartegen de koningin in slaap viel.De kerk heeft prachtige schilderingen. Foto’s:©Lou Andreoli

De beloofde foto

weyto

Als we van Arba Minch naar Turmi reizen stoppen we altijd in Weyto om iets te drinken. Deze keer gingen we op zoek naar de vrouw die we het jaar daarvoor ontmoet hadden om haar de beloofde foto te brengen. Uiteindelijk vonden we haar, ze ging sinds kort, samen met haar zoon, naar school. Ze liet trots haar schoolboek zien!  

weyto

De foto vond ze geweldig; ze bleef er naar kijken! Foto’s:©Lou Andreoli