Mantel-bavianen

Op een bepaalde plaats op de weg  Asayita/Semara wachten bavianen op passerende vrachtauto’s. In de loop der jaren is de gewoonte ontstaan dat chauffeurs iets te eten uit het raam gooien.

mantelbaviaan;

De buit was dit keer niet zo royaal

mantelbaviaan,

Tja…dus wachten op de volgende vrachtwagen!

mantelbaviaan...

Wat is dit in vredesnaam!

mantelbaviaan;..

Van jullie hoef ik al helemaal niets te verwachten!!

mantelb.

Een nieuwe chauffeur, hij moet nog leren dat hij hier iets te eten moet achterlaten.

De Jatropha, een nuttige plant

jatropha..De Jatropha curcas groeit bijna overal, op grind, zand en zoute gronden. Zelfs op de armste steenachtige bodem of in spleten van rotsen.

De boom/struik wordt normaal gesproken drie tot vijf meter hoog maar kan in gunstige omstandigheden wel acht tot tien meter worden. 

De Jatropha, ook wel wonderplant genoemd, produceert zaden met een oliegehalte van 37% olie. De olie kan gebruik worden als brandstof zonder bewerking bijvoorbeeld in een eenvoudige dieselmotor. De pulp die overblijft na het persen kan gebruikt worden als organische meststof.

Zowel in de Danakil als in het zuiden van Ethiopië zijn we de plant tegen gekomen. Soms een alleenstaande boom/struik maar ook speciaal geplant in groepen. De Jatropha is ingevoerd vanuit Mexico of Midden-Amerika waar waarschijnlijk zijn oorsprong ligt. De ‘pugeernoot’ of ‘schijtnoot’ is giftig en niet geschikt voor menselijke consumptie. Vroeger werd de plant gebruikt voor medicinale toepassingen o.a. voor een laxeermiddel, vandaar de benaming.  

De zaden zijn rijp wanneer de vrucht verandert van groen naar geel.

Walia ibex

De Walia-ibex, een bijzondere bergbok/geit, leeft hoofdzakelijk in het Simiengebergte. De kans om ze te spotten is niet groot want ze zijn schuw en op hun hoede voor ons…de mens. Tijdens de burgeroorlog van Mengistu is de populatie flink uitgedund. Vele hongerige soldaten hebben ze gedood en opgegeten. Ook voor de bevolking was de Walia een welkome aanvulling voor de dagelijkse maaltijd. Gelukkig neemt het aantal de laatste jaren weer toe. 

Zowel het mannetje als het vrouwtje heeft naar achter toe gebogen hoorns die erg lang kunnen worden. Het vrouwtje is kleiner en lichter van kleur dan het mannetje. De schofthoogte is ongeveer 1 meter. Foto’s:©Lou Andreoli

Dikdik, een kleine antiloop

dikdik

We hebben ze vaak gespot deze kleine antilopen; de schouderhoogte is ongeveer 38 cm en ze wegen tussen de vijf en zeven kilo.

dikdik

Het mannetje heeft kleine hoorntjes. Zowel het mannetje als het vrouwtje heeft een korte pluim op hun kop. Deze gaat rechtop staan als ze schrikken. Bijzonder is de ietwat verlengde neus die zeer bewegelijk is. Foto’s:©Ine Andreoli

Het Abijata-Shala National Park

abijata

Abijatameer   

Het Abijata-Shala National Park heeft een oppervlakte van 887 vierkante kilometer, waarvan de meren de helft innemen. Het heeft zijn bestaan te danken aan de prachtige panorama’s en de vele bijzondere vogels die hier voorkomen.In de burgeroorlog, tijdens het regime van Mengistu, is van de populatie zoogdieren weinig overgebleven.

flamingo

Flamingo’s  

Het Abbijatameer heeft een oppervlakte van 230 vierkante kilometer en is 14 kilometer diep. Tot voor kort lag het verscholen achter dichte acaciastruiken. De herders die met hun vee in het park wonen, kappen de bomen en struiken om hout voor kookvuurtjes; de oorzaak van de ontbossing. Het meer is zeer vis- en vogelrijk. Pelikanen, flamingo’s, visarenden, eenden- en ganzensoorten, witnekken, aalscholvers, reigers en pluvieren zijn vogels die worden waargenomen. Ook wordt de plaats door vogels gebruikt als overwinteringsplaats. Het waterpeil  van het meer is wisselend. Dit wordt veroorzaakt door de sodawinning die in het noorden plaats vindt. De regenval, die hevig kan zijn in de maanden juni tot september, brengt het geheel meestal weer in evenwicht.

wassen

Bedrijvigheid rond en in het water

abijata

Ook de runderen komen een slokje drinken

Het Shalameer heeft ongeveer dezelfde oppervlakte als het Abijatameer, maar is veel dieper (266 meter). Er zit vrijwel geen vis in. Wel leven er duizenden pelikanen, die broeden op het Pelikaneneiland aan de westkant van het meer. De dagelijkse portie vis halen ze uit het Abijatameer. Om daar te komen moeten ze de hoge bergruggen rondom het meer worden overwonnen. Dit kost veel tijd en energie, maar de pelikanen hebben hier iets op gevonden. Ze maken gebruik van warme stijgende winden aan weerszijden van de berg. Halverwege de berg wachten ze op wind die hen in een kurkentrekkersbeweging omhoog over de bergwand brengt. Na het vissen keren ze op dezelfde manier terug, om daarna zwevend, met klapperend vleugels en gestrekte poten te landen.

bronnen

Warmwaterbron

Langs de oevers van het meer zijn meerdere warmwaterbronnen die kokend water en stoom produceren. De plaatselijke bevolking maakt veelvuldig gebruik van de bronnen. Zij zijn ervan overtuigd dat aandoeningen als reuma door het hete water genezen. Ook worden maiskolven in het kokende water gaargekookt.

bronnen

Foto’s:©Lou Andreoli

In het zuidwestelijk punt van het park ligt een klein kratermeertje: het ChituHorameer. Het heeft een doorsnede van ongeveer twee kilometer en er zijn vaak grote flamingo’s te zien. (fragment uit ‘Ethiopië Betam konjo’)

Simien Mountains National Park

semienHet Simien Mountains National Park is in 1969 opgericht, ter bescherming van drie inheemse dieren: de Walia Ibex, de Gelada baboon, en de Ethiopian wolf. Ook is de streek van mondiaal belang voor het behoud van biodiversiteit. De UNESCO heeft het nationale park op de lijst van mondiaal beschermde natuurgebieden geplaatst. Het park heeft een oppervlakte van ongeveer 179 vierkante kilometer en de hoogte varieert van 1900 tot 4430 meter. De temperatuur schommelt overdag tussen de 11,5 en de 18 ̊ C en ’s nachts kan het tot onder het vriespunt dalen.

semienHet landschap is prachtig. Miljoenen jaren erosie op het plateau van de Simien bergen creëerde het bijzonder landschap van gekartelde bergruggen, diepe valleien en steile afgronden van wel 1.500 meter diep. Het bergmassief is opgebouwd uit diverse gesteente: zandsteen, kristalrotsen en vulkanisch gesteente. Simien heeft steile bergen. De hoogste piek, de Ras Dashen (4543 meter) ligt net buiten de grens van het park.  Ook is er een prachtige canyon die 60 kilometer lang is. Deze wordt wel eens vergeleken met de Grand Canyon in Amerika.

Er zijn drie vegetatiezones. De laagste zone (tot drieduizend meter) bestaat voornamelijk uit bouwland en weilanden. Vroeger was de zone dichtbegroeid met jeneverbessen en olijfbomen. De afgelopen jaren is er flink gekapt, waardoor ontbossing is ontstaan. Op de middelste hoogte (drieduizend tot zesendertighonderd meter) groeit sint-janskruid en reuzenheide. De hoogvlakte (boven de zesendertighonderd meter) is bedekt met verschillende soorten gras en (soms) grote velden gele en rode strobloemen. Ook komt de prachtige reuzenlobelia hier voor.

Naast de beschermde dieren komen er meer dan 20 soorten grote zoogdieren en 130 soorten vogels in het park voor. Echter, menselijke verstoring heeft het aanbod van habitats beschikbaar voor wilde dieren in het park verminderd. semienEen gedeelte van het park is door mensen in gebruik, dorpjes, landbouwgronden en branden vormen een bedreiging voor het park. Het is moeilijk om de mensen uit het park te verhuizen. Begrijpelijk want hun verre voorvaderen woonden hier al en…moeten ze (zo denken de parkbewoners) nu wijken voor planten en dieren; zijn die belangrijker dan wij? Toch is er al een duidelijke verandering zichtbaar zo hebben natuurbeschermingsorganisaties samen met de regering de boeren betrokken bij de bescherming van de natuur en het wild. Boeren werken als scout of gids en de Gelada’s worden niet meer, zoals vroeger, met stenen van de landbouwgronden verjaagd maar jongens bewaken de oogsten.

simien-n-pEen gravelweg brengt je in het park. Deze goed berijdbare weg gaat tot ver in de bergen. Smalle bergpaden verbinden de verspreid liggende dorpjes die in het park liggen. Deze zijn alleen te voet of met een paard of ezel te betreden. Er wonen voornamelijk Amharen in het park, zij proberen in hun bestaan te voorzien door het verbouwen van gewassen en het houden van vee. Een kleine groep moslims heeft naast landbouw en veeteelt, weverijen waar ze omslagdoeken en gekleurde mutsen maken; op meerdere plaatsen worden deze hangend in de bomen, wapperend in de wind, aangeboden.

In 2003 hebben wij in het nabij gelegen plaatsje Debark en in het Sankaberkamp overnacht en de wandeling langs de canyon gedaan (te lezen in ‘Ethiopië-Betam Konjo).

Zowel in 2009-2010 als 2014 was ‘Simien Lodge’ ons overnachtingsadres. De schitterende locatie ligt op 3260 meter hoogte en wordt aangeduid als hoogst gelegen hotel in Afrika.