Onderweg naar Mekele

ontmoetingWe rijden al even als Lou drie meisjes ziet lopen , die hij graag op de foto wil zetten. Fekir stopt en Lou stapt uit. De meiden schrikken zich naar en blijven stokstijf staan met uitpuilende ogen. Een van de meisjes rent weg en verstopt zich achter de struiken. Fekir spreekt ze toe en zegt dat ze niet bang hoeven te zijn. Het meisje achter de struik kijkt voorzichtig onze kant op, maar blijft waar ze is. Fekir moet echt alles uit de kast halen om haar ervan te overtuigen dat die ‘enge, witte man’ geen kwaad in zin heeft. Hij mag fotograferen. Fekir en ik schieten spontaan in de lach als tijdens de fotosessie de haren van een van de meisjes door de wind letterlijk rechtop gaat staan. We bestempelen het als een verlaat gevolg van de schrik!

(Fragment uit: ‘ Dink nesh, Ethiopië, een belevenis)

Het bad van Makeda (Sheba)

Aksum.Het bad van Makeda, ook wel het waterbekken van Mayshum genoemd, ligt aan de noordoostelijke kant van Aksum. Over het bekken dat in de loop der tijd werd aangepast, is veel onduidelijkheid. Het is, zo wordt verteld, in 1927 vergroot en verstevigd. De archeologen zijn het er wel over eens dat het in het begin van de Semitische kolonisatie is uitgehakt, maar dat het gefungeerd zou hebben als het bad van Sheba wordt betwijfeld. Het water heeft aan de oppervlakte een dikke, vieze, groene laag. Toch worden hier kruiken en jerrycans gevuld met water. Tijdens het Timkat-feest speelt het bad een belangrijke rol. Priesters, pelgrims en gelovigen herdenken dan gezamenlijk de doop van Jezus in de Jordaan. Foto: ©Lou Andreoli

Het paleis van Makeda (Sheba)

Aksum

Aan de rand van de stad Aksum ligt het paleis van Sheba. De ruïne van het paleis bestaat uit een stenen fundering met de resten van de troonzaal, ruimten voor het personeel, een oven van baksteen en een kunstig afwateringssysteem. Archeologische onderzoeken hebben aangetoond en bevestigd dat dit niet het paleis van Sheba kan zijn geweest. De Ethiopiërs houden zich aan eerdere bevindingen en geloven dat Makeda hier heeft gewoond. Foto: ©Lou Andreoli 

Van Agula naar Mekele

Onderweg nemen we twee vrouwen mee die in een volgend dorpje moeten zijn. Ze kletsen honderd uit en giechelen constant. Af en toe wordt ik bij de arm gepakt en dan lach ik maar mee. Volgens onze vriend zijn ze blij dat ze mee mogen rijden. Gadegeslagen door alle inwoners, stappen ze in hun dorp uit de auto en nemen afscheid van ons.                           Foto’s:©Lou Andreoli

Het klooster Debre Damo

Debre Damo

Het klooster Debre Damo ligt op 2200 meter hoogte op een plateau met onbeklimbare steile rotswanden; het wordt bewoond door monniken en leerlingen. Behalve het klooster zijn er enkele hutten en twee kerken, waarvan gezegd wordt dat een van de twee, de oudste ongeschonden kerk van Ethiopië is (achtste eeuw). 

Volgens overlevering zou het klooster gesticht zijn door Abuna (bisschop) Za Mikaël Aragawi, die in het begin van de zesde eeuw vanuit Syrië naar Ethiopië was gekomen. Hij behoorde tot een rijke koninklijke familie. Op veertienjarige leeftijd werd hij monnik in Egypte en kwam na vele omzwervingen uiteindelijk in Ethiopië terecht, waar hij op de amba (steile platte rots) zijn klooster stichtte. Volgens de legende zou de monnik via een enorme grote python die op bevel van God zich uitstrekte vanaf de rots omhoog zijn geklommen . In het verleden woonden hier duizenden monniken. Aan de voet van de rots leefden vele nonnen dit in navolging van de moeder van Aragawi. Zij was non geworden nadat zij door haar zoon onder aan de amba was achtergelaten. De plaats kreeg daardoor de naam Bet Elem (huis van de moeder). Nu schijnen er nog ongeveer tachtig tot honderd monniken en leerlingen te wonen.De monniken leven in hutjes en holen die uitgehakt zijn in de rotsen. Ze leven in volledige afzondering en worden door de gelovige in de omgeving van voedsel voorzien. Dit wordt in manden naar boven gehesen.

Debre Damo 5untitled

Bezoekers kunnen, met gebruik van een leren koord dat door de monniken naar beneden wordt gegooid, langs de steile wanden naar boven klimmen. Het koord staat symbool voor de slang die zich uitstrekte voor Abuna Aragawi. Vrouwen zijn niet welkom. Zelfs het aanwezige vee is van het mannelijke geslacht.

Ieder jaar op 24 oktober komen pelgrims overal vandaan om de berg en het klooster te bezoeken. Vrouwen vieren het feest op de berg. Wij waren aanwezig op de feestdag van Abuna Aragawi, een bijzondere en indrukwekkende ervaring. De belevenis staat beschreven in mijn boek: ‘Dink nesh’.

Aksum-Steen van Ezana

DSCN2345

In het park van Ezana, waar de resten van het paleis van koning Ezana te vinden zijn, bevindt zich een klein gebouwtje met een dak van golfplaten. Hierin wordt de zogenaamde steen van Ezana bewaard. De steen is voorzien van inscripties. Er wordt in drie talen (Ge’ez, Grieks en Sabaans) verteld hoe het christendom zich ontwikkeld heeft. De steen heeft een grote historische waarde.

Aksum-De Ark des Verbonds

Aksum©Lou Andreoli

In de kapel op het terrein van de oude Maryam-Tsyon-Kathedraal wordt de Ark des Verbonds bewaard; de kist met de Wet van de Twaalf Tafelen die Mozes op de berg Sinai ontving. De Ark wordt door een Bewaarder, een speciaal geselecteerde en uitverkoren priester, bewaakt. Hij staat niemand toe de Ark te zien. De priester is voor het leven benoemd en mag de kapel niet verlaten.

De stad Aksum

Aksum is de oudste stad van Ethiopië en is voor de orthodoxe christenen en heilige plaats. De stad is ooit de hoofdstad geweest van het grote, machtige en gelijknamige rijk van Aksum. Het begin van de Ethiopische beschaving maakte een start toen kooplieden zich in het eerste millennium voor Christus vestigden in en rondom Aksum. Ze kwamen uit streken van Zuid-Arabië, onder andere het Arabische schiereiland Jemen, waar de cultuur verder ontwikkeld was. Het waren handelaars in goud, ivoor, wierook, parfums en kruiden. Door de vermenging van de immigranten met de oorspronkelijke bewoners kwam er een proces op gang. De taal, gebruiken en andere verworvenheden van de nieuwkomers werden door de bevolking overgenomen.

In de eerste eeuw na Christus ontwikkelde zich in Aksum een onafhankelijke staat, vrij van enige culturele Zuid-Arabische invloed. Steeds meer gehelleniseerde Egyptische kooplieden vestigden zich in de stad en het Grieks werd de officiële taal van het koninkrijk.

Tijdens het bewind van koning Ezana bereikte het rijk van Aksum zijn hoogte punt. Halverwege zijn regeringsperiode bekeerde Azana zich tot het christendom, dat sinds Constantijn de Grote enorm veel invloed had gewonnen en in die tijd door velen werd gezien als het hoogtepunt van de oude, wijdverspreide Griekse beschaving.

Na de regeringstijd van Ezana begon de macht geleidelijk af te nemen en belandde de stad meerdere eeuwen in een minder bekend tijdperk. Ondanks alle ontwikkelingen en verwikkelingen bleef Aksum een belangrijke stad met aanzien en gezag. Het is de stad waar vrijwel alle Ethiopische keizers zich lieten kronen. De aanwezigheid van de Ark des Verbonds in de Kapel bij de Maryam Tsyson Kathedraal levert hier ook een bijzondere bijdrage aan.   (©Ethiopië Betam konjo 2016- Ine Andreoli)

Aksum- ‘Ark des Verbonds’

In een afzonderlijke kapel op het terrein van de oude Maryam Tsyon-Kathedraal wordt de Ark des Verbonds bewaard, de kist met de Wet van de Twaalf Tafelen die Mozes op DSCN2285-de berg Sinai ontving. De Ark wordt bewaakt door een Bewaarder, een speciaal geselecteerde en uitverkoren priester. De priester is voor het leven benoemd en mag de kapel en directe omgeving niet verlaten. Niemand mag de Ark zien, zelfs de keizers van Ethiopië hebben hem niet mogen zien.

Vele onderzoekers hebben een poging gedaan om de geschiedenis van de Ark des Verbonds te achterhalen, maar stuiten op hiaten of onwerkelijkheden. Er zijn al veel verhalen over geschreven en er zullen zeker meerdere volgen.DSCN2289

DSCN2290-klDSCN2295Achter het hek, onder een afdakje gemaakt van houten palen en een golfplaat, laat een priester de kostbaarste oude voorwerpen voorbijkomen. Bijbels, kruisen en kronen komen uit een kist en worden op een met doeken bekleedde  plank gelegd, zodat ze goed bekeken kunnen worden. Daarna worden ze weer onttrokken aan het zicht en gaan ze terug in de kist.

Wukro Cherkos Kerk

DSCN2720-Wukro Chaerkos 2010

Wukro Cherkos kerk ligt net iets buiten het plaatsje Wukro. Volgens de plaatselijke overlevering is de kerk gesticht door de broederkoningen Abreha en Atsbeha en wel in de 4e eeuw. De scheve kruiskerk behoort tot de rots kerken; een driekwart monoliet. Het heeft prachtige kruisvormige zuilen en kruisen versieren het plafond. De schilderingen die het kerkje bezit hebben gedeeltelijk te lijden gehad van de vernielzucht van koningin Gudit en haar strijders in de 10e eeuw. Het plafond vertoont nog steeds zwarte plekken van de brand.

Toen wij er waren was de kerkdienst net afgelopen; iedereen kwam naar buiten om gezamenlijk te eten en te drinken. De priester nam de tijd om ons zijn mooie kerk te laten zien.

DSCN2738 Wukro Chaerkos 2010

In het Allerheiligste, de ruimte achter de gordijnen, wordt de Tabot, een kopie van ‘Ark des Verbonds’ bewaard.

DSCN2741Wukro Chaerkos 2010

De priester die trots zijn kerk liet zien.

DSCN2716 Wukro Chaerkos 2010

Na de dienst wordt er gezamenlijk gegeten.

DSCN2744- Wukro Chaerkos 2010

Drie wijze oude mannen delen hun verhalen.

DSCN2733 Wukro Chaerkos 2010

Ook hier moet opgeruimd worden!