Geraakt door een steen

dink-neshFragment uit: Dink Nesh – Ethiopië, een belevenis

…Na de lunch gaan we richting Bahir Dar. We rijden al even en genieten zoals altijd van de prachtige omgeving als we opgeschrikt worden door een harde klap. Fekir is als de duivel zo snel en voordat wij het weten wat er gaande is, is hij de auto al uit. Hij rent achter een jongen aan. Als hij hem bijna heeft, verdwijnt de jongen heel slim in het maïsveld en wordt onzichtbaar voor Fekir. De auto is niet beschadigd, maar Fekir is ontzettend kwaad. Het stenen gooien lijkt wel een nationale sport geworden. Tijdens de vorige reis hebben we ook al met het verschijnsel te maken gehad. Fekir spreekt de voorbijgangers aan en vertelt wat er is gebeurd. Ogenschijnlijk zinloos, immers gebeurd is gebeurd, maar Fekir heeft voor zijn toehoorders een opvoedkundige boodschap. Hij vertelt ze wat er allemaal had kunnen gebeuren. De mensen hebben zelf vaak geen idee wat een schade een steen tegen een rijdende auto kan veroorzaken. Ze schudden allemaal meewarrig hun hoofd, maar of het helpt? We staan zeker twintig minuten stil, terwijl de jongen waarschijnlijk bibberend en doodsbang in het maïsveld zit. Het vee van de knul loopt intussen zonder begeleiding rond. Dat is ook de bedoeling van Fekir. Hij zegt: “Die laat het stenen gooien voorlopig wel uit zijn hoofd”. Even later zien we het water van het Tanameer glinsteren…

 Het steenslingeren is een oude sport. De herders gebruiken de steenslinger om het vee bij elkaar te houden. Soms houden de jongens onderling competities. Opdringende honden worden ook met stenen verjaagd. Het voor de lol te gebruiken om auto’s en fietsen te bekogelen, (even proberen of ik hem kan raken) is enigszins uit de hand gelopen. Gelukkig pakken de chauffeurs het op en houden opvoedkundige praatjes! De laatste reis (nov. 2010) hebben we zeven weken gereden en geen last gehad van ‘rondvliegende’ stenen. Zal het langzaam doordringen…wie weet!

2 reacties op “Geraakt door een steen

  1. Op weg van Lalibela naar (?) Degosay stopte de chauffeur opeens, en riep een van de jongens, die langs de kant zat, naar zich toe. Aarzelend kwam deze dichterbij.
    – “He, jongen, is je vader thuis?”
    – “Ja.”
    – “Kom eens hier, ik heb iets voor hem, wil jij dat aan hem geven” en de chauffeur pakte een envelop. Zodra de jongen binnen handbereik was, greep de bestuurder hem bij z’n arm. De jongen begon te schreeuwen, en de chauffeur gaf hem genadeloos een paar tikken om zijn oren (in die volgorde). “Als je nog een keer een steen naar mijn auto gooit, dan zal ik je leren”. De andere kinderen langs de kant joelden, en de medereizigers knikten goedkeurend.
    Kennelijk had de jongen een dag eerder een steen naar de minibus gegooit, en dat was de bestuurder niet vergeten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s